de reunie

Foto's van de reunie kunt  U bekijken onder het kopje: "Even sfeer proeven" foto's van de reünie 2011".

De Reunie

 

Vol verwachting stapte ik zaterdag 17 september in Waterlandkerkje om 13.15 u in de auto. Heel benieuwd naar wat komen ging in mijn “oude” school. De ontvangst was allerhartelijkst  en we werden gelijk voorzien van een naamsticker. In de loop van de middag zag je dan ook diverse mensen stiekem of open en bloot naar de borst van menig andere bezoeker/ster staren. (ja dames, deze keer was het volkomen legitiem!).

Na wat korte gesprekjes met bekenden toch snel richting tentoonstelling gegaan, waaraan ikzelf ook nog met een paar items heb kunnen bijdragen. Daar ik niet de enige was, was er ontzettend veel en interessants te zien, keurig gerangschikt in de tijd. Dat moet een heel werk geweest zijn; ‘t werd ook door iedereen intensief bekeken en ontzettend gewaardeerd!

Heel verwarmend waren de gesprekken met oud-klassegenoten en (oud)-Schoondijkenaren.

Minder was het om te horen, dat toch al een aantal klassegenoten inmiddels waren overleden; daar schrik je dan toch even van en geeft stof tot nadenken. Inherent aan een réunie, maar toch…..

Er waren ook veel verrassingen; zo ontmoette ik Mija de Rijk, die ik nog kende van de badmintonvereniging van lang gelden. We hebben ook daarover flink bijgepraat en ik mocht ze zelfs met een aantal vriendinnen(?) vereeuwigen. Veel indruk maakte ook de ontmoeting met vroegere vriendinnen van mijn moeder, Jans Wessel-Wagenaar en Marie Bliek. Twee krasse oude dames, die nog heel geïnteresseerd waren. En dan maar gelijk Dhr. Leenhouts (de postbode), Dhr. de Pauw en Mevr. Wijffels noemen, zo’n beetje de oudsten van het hele gezelschap, die zich nog kranig mengden in het feestgedruis. Verder kwam ik nog gezellig aan de praat met de kleinkinderen van “buurman en buurvrouw” Boekhout en mijn buurmeisje en latere collega Anneke Verstraete…….enfin, ik kan niet allen opnoemen, maar ook de ontmoetingen met hen waren hartverwarmend. Ik denk dat iedereen deze middag als zeer waardevol zal hebben ervaren!

Heel veel dank aan en waardering voor de mensen, die dit initiatief hebben genomen en hebben gerealiseerd. Het was zeer de moeite waard en ik had het voor geen goud willen missen!

 

En toen ik de school verliet…….viel het me op, dat de schoorsteen inmiddels is verdwenen…..dat me dat nooit eerder was opgevallen……..

 

Jan Cruson (1952-1958)